Tai Chi Chuan  (Tai Qi Quan), dat onder de verzamelnaam Kung Fu / Wu Shu (Koreaans: Kwon Bup) valt,  is een Chinese innerlijke vechtkunst & gezondheidsmethode gebaseerd op de filosofie van Yin & Yang. Als vechtkunst legt het de nadruk op ontspanning, sensitiviteit, harmonie en meegeven met een tegenstander. Er zijn verschillende (familie) stijlen Tai Chi. De in Yun Moo Kwan beoefende Tai Chi Chuan ('Tae Guk Kwon') is de Yang 'familie'-stijl, die met name in Noord-China, w.o. ook Mantsjoerije, werd beoefend en van daar uit buurland Korea bereikte.

Foto: Kwan Jang Klynstra, Tai Chi waaier-set, Beijing, China.

Wapens & zelfverdediging

Naast 1 en 2 personen Tai Chi Chuan-sets zijn er ook vormen met klassieke wapens, waaronder o.a. lange en korte stok, sabel, zwaard, speer, waaier, wandelstok, paraplu, etc. Elke beweging van Tai Chi Chuan kent een gevechtsapplicatie. Sommige zijn een duidelijke imitatie van dieren. Daarnaast zijn er 2-personen oefeningen: duwende en klevende handen waarin men leer de Chi van de aanvaller om te buigen door mee te geven en terug te duwen met innerlijke kracht ('fajing').

Uitwerking

Na verloop van tijd ervaart de beoefenaar door de rustige harmonieuze bewegingen in innerlijke -meditatieve- rust, een alerte ontspanning. Men leert de Chi (Qi) te voelen en via de meridianen door het hele lichaam te sturen. Tai Chi Chuan is zeer geschikt voor ouderen. Voor Martial Arts beoefenaars geeft deze innerlijke vechtkunst vooral een -filosofische/spirituele- diepgang en worden hun technieken vloeiender en natuurlijker.

Tai Chi (non-combat) of Tai Chi Chuan (combat)?

In de westerse wereld worden vaak aangepaste varianten van Tai Chi Chuan gedoceerd, onder de noemer van 'Tai Chi', terwijl het losse Chi Kung-oefeningen betreffen. Yunmookwan school 'Um Yang' doceert authentieke Tai Chi Chuan-sets zoals die men ook in China beoefent, inclusief de vechtapplicaties.  Link: filmpjes.